پرسه

نمیدونم زندگیه هممون یه جورایی انگار طلسم شده فقط به یه اتفاق خوب و کوچیک نیاز داریم تا از زندگی ملالت بار و عصبی کننده خلاص بشیم ولی نیست اون اتفاق کوچیک لعنتی خوب نمی افته انگار زندگی یا روی بلا و مصیبت نشونمون میده یا روی گیر افتادگی و روزمرگی ...

پس اونایی که موفقن و زندگی خوبی دارن چیکار کردن ماهم که به همون اندازه تلاش میکنیم و بدبختی میکشیم پس روی خوبش کجاس؟