صبر داشته باش

نمیدونم چه جوری با همه ی بدیایی که بهم کرد و خوبیایی که کردم بهش بی حساب میشیم...مهمم نیست شاید...با شناختی که ازش دارم میدونم اینقدر پست و بی ارزشه که یه هفته دیگه میاد صاف تو چشام نگاه میکنه ...کاش میتونستم آدم بکشم ...کاش میتونستم یه جوری دل و روده اشو بریزم بیرون ...یا نه حداقل یه جوری بهش بفهمونم که چقد عذابم داده تا الان ...چقد شکنجه ام کرده ...بی عدالتیه دیگه ...من دیگه عادت کردم ...کاش میتونستم یه جوری انتقام بگیرم ...ولی نمیتونم ....ولی حتما یه روزی فرصت اش پیش میاد ...گذر پوست به دباغ خونه میافته ...صبر داشته باش...یه روزی بهت میفهمونم که چقد تحقیرم کردی...چقد عقده هاتو سرم خالی کردی ...ولی اصن فهموندن اینکه یه آدم روانی داره عذابت میده بهش چه فایده ای داره ...هیچی ...مثه زندگیمون ...

دیشب سرم داشت میترکید از سردرد فقط دلم میخاس خوابم ببره بعد که بلند شدم اثری از سر درد و چشم درد نباشه ...ساعت دو نیم شب بلند شدم یه فیلم دانلود کرده بودم اونو دیدم ...سوییت نوومبر ...کیانو ریوز و شارلیز ترون بازی کرده بودن ... چه ترکیب فوق العاده ای...مثه یه تابلوی نقاشی ...کیانو عالیه برا فیلمای رمانتیک ...توی لیک هاوس هم بازی کرده بود یعنی عاشق فیلمه بودم ...و البته کیانو رو هم دوست داشتم ...هیز ا وری گود کیسر ... ...توی این فیلمه که دیشب دیدم شارلیز آخرش سرطان میگرفت... آدم تو فیلما که میبینه میگه اینا چقد گنده اش میکنن...ولی فقط کسی که سرطان داره یا عزیزاش دارن میفهمه سرطان چی به سر آدم میاره ...بدترین مریضیه ... ولی دلم هنوز پیش کیانو مونده ...خیلئ خوب بود ... اصن فیلمشم خوب بود ... ا...

یه روز بالاخره یه پست میزارم که :بای بای بستاردز من رفتم ...البته منظورم به شما نیست به کشور گوه کهنه ... اصطلاح وزین کشور گوه کهنو از یه وبلاگ دیگه ای برداشتم من خیلی هم دوست ندارم به کشورم بگم گه ولی خب شایسته ی مردم و مسلک و کاراشونه ...این یه واقعیته ... از دیروز کتاب کمدی الهی را شروع کردم خوندن ...بد نبود ولی به نظرم نویسنده اش یه احمق کامل بوده تو یه جاییش گفته کسایی که مسیحی نبودن همه توی دوزخ هستن بنابراین با توجه به تخیلات تخمی اش ارسطو و ابن سینا و بقراط بقیه حتی ویرژیل هم باید تو دوزخ قرار داده البته یه دوزخ یواش ...برام جالبه که احمقای مسیحی هم دق...

اهداف زندگیم : تا ده سال دیگه ورزشمو ادامه میدم تحت هر شرایطی تا یه مربی ورزش بشم لیسانسمو با معدل بالای نوزده و نیم بگیرم زبان انگلیسیمو فول بشم و مدرک هامو بگیرم زبان دومم اسپانیایی را یاد بگیرم البته هنوز تو انتخاب اسپانیایی مرددم مهاجرت کنم به یه کشور دموکراتیک و آرام یه پورتفولیوی عالی برای خودم داشته باشم بنابراین تمام تلاشمو برای کارم باید بکنم توی کارم خیلی موفق بشم توی ارتباطاتم خیلی رشد کنم کلی کتاب بخونم پول خوبی دربیارم و پولدار بشم فعلا همین...:-) ...

امروز رفتم کلاس بدنسازی ... یه لحظه تو باشگاه داشتم استراحت میکردم دیدم انگار از خودم قطع شدم انگار دیگه خودمو احساس نمیکردم انگار اون شخص من نبودم ...خیلی پیچیده اس بیانش ولی خیلی حس بدی بود...بعد از تمرینام رفتم تو دستشویی گریه کردم ...نمیدونم انگار دیگه خودمو حس نمیکنم انگار از خودم متنفرم انگار فقط دلم میخاد از خودم جدا شم انگار میخام خودمو بندازم دور ..واقعا از خودم خسته شدم جالب اینجاست که هیچ تلاشی هم برای تغییر خودم نمیکنم یعنی نه راستش تلاشمو میکنم خیلی هم جون میکنم ولی انگار نتیجه نمیده تو زمان کنکور هم یا موقعی که سال سوم بودم و افسرده شده بودم...