صبر داشته باش

هشت صبح شروع میکنم حاضر شدن که برم کلاس یا بیرون ...دوازده ظهر هنوز خونه ام بعد حاضر شده با لباس چسبیده ام به بخاری ...به آدمی مثه من چی میگن ...نه جدی... ای خدا حس زندگیم نمیاد ...میخام بزنم رو ترمز یه چن وخ از این دنیای چرتت مرخصی بگیرم ...اصن تو کی هستی که واسه خودم تو ذهنم ساخته ام چقد چرتی مثه زندگیه من ...مادر گرام میخاستم خوب باشم باهات قبل اینکه بمیری ولی نمیشه انگار کاش من بمیرم کاش نیست شم ...امروز الکی اینقد خندیدم دلم درد گرفت ...از اشتهاهم افتادم دلم میخاد دل و روده و معده و مثانه و کلیه و همه رو یه بالا بیارم دیگه سبک تر از این آخه ... دیوونه نشم خوبه ...آدم یه موقع به ظاهر زنده بیرون میاد از مهلکه ولی دیوونس ...زده به سرش حالا هر چقدم بگن تموم شد داستان انگار تا ابد تو ذهنت در...

دیشب سرم داشت میترکید از سردرد فقط دلم میخاس خوابم ببره بعد که بلند شدم اثری از سر درد و چشم درد نباشه ...ساعت دو نیم شب بلند شدم یه فیلم دانلود کرده بودم اونو دیدم ...سوییت نوومبر ...کیانو ریوز و شارلیز ترون بازی کرده بودن ... چه ترکیب فوق العاده ای...مثه یه تابلوی نقاشی ...کیانو عالیه برا فیلمای رمانتیک ...توی لیک هاوس هم بازی کرده بود یعنی عاشق فیلمه بودم ...و البته کیانو رو هم دوست داشتم ...هیز ا وری گود کیسر ... ...توی این فیلمه که دیشب دیدم شارلیز آخرش سرطان میگرفت... آدم تو فیلما که میبینه میگه اینا چقد گنده اش میکنن...ولی فقط کسی که سرطان داره یا عزیزاش دارن میفهمه سرطان چی به سر آدم میاره ...بدترین مریضیه ... ولی دلم هنوز پیش کیانو مونده ...خیلئ خوب بود ... اصن فیلمشم خوب بود ... ا...

امروز رفتم کلاس بدنسازی ... یه لحظه تو باشگاه داشتم استراحت میکردم دیدم انگار از خودم قطع شدم انگار دیگه خودمو احساس نمیکردم انگار اون شخص من نبودم ...خیلی پیچیده اس بیانش ولی خیلی حس بدی بود...بعد از تمرینام رفتم تو دستشویی گریه کردم ...نمیدونم انگار دیگه خودمو حس نمیکنم انگار از خودم متنفرم انگار فقط دلم میخاد از خودم جدا شم انگار میخام خودمو بندازم دور ..واقعا از خودم خسته شدم جالب اینجاست که هیچ تلاشی هم برای تغییر خودم نمیکنم یعنی نه راستش تلاشمو میکنم خیلی هم جون میکنم ولی انگار نتیجه نمیده تو زمان کنکور هم یا موقعی که سال سوم بودم و افسرده شده بودم...

سه روز روضه ی شیطانی هم تموم شد ...خیلی زحمتم دادن این چند روزه وقت نکردم هیچی لغت بخونم ...وقتی یاد اون موضوع می افتم از خودم بدم میاد ...خیلی زیاد ... اون موضوع اذیتم می کنه ...من باید ازش متنفر باشم ولی نیستم ...اولین باره که از نداشتن حس تنفر شرم سارم ...خیلی شرم سار از اینکه رو اسم کسی حساس شدم که لیاقت لنگه کفش منم نداره چه برسه به خودم ...میترسم بقیه هم بفهمن که من چه حسی دارم به اون آدم مزخرف پرت و پلا... یکی دوساعت دیگه باید زبانم را دوباره شروع کنم ... من باید انقدر موفق بشم که دیگه خیلی دور از همه ی این ماجرا ها بایستم و نظاره گر باشم ......

امشب خیلی دلتنگ بودم خیلی زیاد ...شعر خوندم ...ترانه های عاشقانمو گوش کردم ... گریه کردم...گریه کردم .ٔ.. خیلی خیلی تنهام ... امید داشتم مامانم بیاد بغلش کنم تا خوابم ببره ...ولی نیومد ...انگار بعد از مامانم آب خوش از گلوی من پایین نمیره ...خیلی میترسم مامانمو از دست بدهم ... تنها داراییمه ....دستاش ...وقتایی که با دلتنگی نگاهم کرد ولی من بی توجهی کردم ... حرفای خوبی نزدم ...کم محبت کردم ...کم مهربون بودم ... دلم میخاد یه جایی اونور دنیا خودمو جا بزارم .... مامانم نیومد ...کاش بتونم آدم مهربون تری باشم ...نگاه مهربون دستای مهربون .... ...